Philippe Sollers

Philippe Sollers Biyografisi

Philippe Sollers (d. Philippe Joyaux; 28 Kasım 1936 – 5 Mayıs 2023), Fransız yazar ve eleştirmen. 1960 yılında, Le Seuil tarafından yayınlanan ve 1982'ye kadar yayın yapan avangart edebiyat dergisi Tel Quel'i (yazar ve sanat eleştirmeni Marcelin Pleynet ile birlikte) kurdu. Sollers daha sonra, önce Denoel, ardından Gallimard tarafından yayınlanan L'Infini dergisini yarattı ve Sollers tek editör olarak kaldı. Sollers, 1960'ların ve 1970'lerin Paris'indeki entelektüel coşku döneminin merkezindeydi. Jacques Derrida, Jacques Lacan, Louis Althusser ve Roland Barthes gibi eleştirmen ve düşünürlerin yayınlarına katkıda bulundu. Bunlardan bazıları daha sonra Femmes (1983) adlı romanında, Mayıs 1968'den önce ve sonra faaliyet gösteren Fransız entelektüalizminin diğer figürleriyle birlikte anlatılmıştır. Yazıları ve dile yaklaşımı, Fransız eleştirmen Roland Barthes tarafından Writer Sollers adlı kitabında incelenmiş ve övülmüştür. Sollers, 28 Kasım 1936'da Fransa'nın Talence kentinde Philippe Joyaux olarak doğdu. Ailesi, II. Dünya Savaşı sırasında işgal altındaki Fransa'da Alman askeri yönetimi altındaki uçak üreticisi SNCASO için mutfak malzemeleri, metal yapılar ve makineler üreten Recalt demir fabrikası olan yerel Société Joyaux Frères'i işletiyordu. Ailesi Octave Joyaux ve Marcelle Molinié'ydi. 1955'te Paris'e taşındı, Versailles Lycée privé Sainte-Geneviève'de ve ESSEC İşletme Okulu'nda okudu. Sollers, 1967'de Julia Kristeva ile evlendi. 5 Mayıs 2023'te 86 yaşında öldü. François Mauriac ve Louis Aragon tarafından övgüyle karşılanan ilk romanı A Strange Solitude'un (1958) ardından Sollers, Olay'a (Drame, 1965) ve Nombres'e (1968) yol açacak anlatı biçimindeki deneylere The Park (1961) ile başladı. Jacques Derrida, Disseminasyon adlı kitabında bu romanları analiz etti. Sollers daha sonra, kelime oyunu ve daha az resmi bir üslup kullanarak daha fazla üslupsal ilgi gösteren Lois'deki (1972) Nombres'in yüksek ciddiyetine karşı koymaya çalıştı. Lois'in izlediği yön, Paradis (1981) gibi noktalama işareti olmayan metinlerin artan ritmik yoğunluğu yoluyla geliştirildi. Sollers'in diğer romanları arasında Kadınlar (1983), Portre du joueur (1984), Le coeur absolu (1986), Watteau in Venice (1991), Studio (1997), Passion fixe (2000) ve L'étoile des amants (2002), olay örgüsünü, karakteri ve tematik gelişimi daha açık bir şekilde kullanarak kurgusuna bir dereceye kadar gerçekçilik kattı. Okuyucuya, diğer şeylerin yanı sıra siyasetin, medyanın, cinsiyetin, dinin ve sanatın rollerini yeniden yorumlayarak içinde yaşadığı topluma dair kurgusal bir çalışma sunarlar. Kaynak: İngilizce Wikipedia'dan "Philippe Sollers" makalesi, CC-BY-SA 3.0 kapsamında lisanslanmıştır.