Philipp Manning

Philipp Manning Biyografisi

Philipp Gustav Valère Manning (23 Kasım 1869'da Londra, Büyük Britanya'da doğdu; † 9 Nisan 1951, Tiengen'de doğdu) İngiliz-Alman aktör ve sanat yönetmeniydi. Manning'in babası, Doğu Prusya'daki Königsberg'den İngiliz pamuk komisyoncusu Wolfgang Gustav Mannheimer ve annesi, evini Paris'te kuran Hessian bir marangozun kızıydı. 1876'da Philipp Manning İngiliz vatandaşı oldu. Annelerinin erken ölümünün ardından babası, oğullarını Wiesbaden'deki bir liseye gönderdi. Babanın adı daha önce Manning'e İngilizce olarak verilmişti. Daha sonra Strasbourg Şehir Tiyatrosu sahnesine çıktı ve başlangıç ​​olarak küçük roller üstlendi, yaz aylarında greslerde ve bahçe tiyatrolarında görev aldı. 1896'da Josef Kainz, Erfurt'ta Romeo'yu canlandırdı, Manning de onun yanında kardeşi Lorenzo'yu canlandırdı. İlk büyük başarısını Dresden'de elde etti; burada Gerhart Hauptmann'ın Der Biberpelz adlı eserinin ikinci Almanya performansında Werhahn'ı çaldı ve daha az başarılı olan Berlin performansından sonra, konuk olarak Werhahn'ı çaldığı birçok sahnede parçanın zafer kazanmasına yardımcı oldu. Yolu daha sonra Bremen ve Hamburg sahnelerinden geçerek Angelo Neumann yönetiminde en iyi Alman tiyatrolarından biri olarak kabul edilen Alman Kraliyet Devlet Tiyatrosu'na ulaştı. Manning, Henrik Ibsen'in The Pillars of Society filminde Konsolos Bernick ve Richard III olarak göründü. ve üç yıllık taahhütte bulundu. Eşi koloratur şarkıcısı Mia Nebraska ile Prag'a taşınan Manning, 1903-1910 yılları arasında hayatının en başarılı dönemini burada yaşadı. Hayran olduğu Shakespeare, Schiller, Goethe, Kleist ve Grillparzer'in yanı sıra Ibsen ve Gerhart Hauptmann başta olmak üzere yeni şairlerin rollerini oynadı. Bu süre zarfında kendisi için insani ve sanatsal bir deneyim haline gelen şey, 1908'de Kleist'in Homburg Prensi adlı eserini sergiledikten sonra kendisinden on bir yaş küçük olan arkadaşı Manning'i kucaklayan ve şöyle haykıran Josef Kainz'le olan yakın dostluğuydu: "İşte, buraya gel! Bu bir sanatçı!" İki yıl sonra Manning, Prag'daki meslektaşları adına Viyana'da Kainz'e övgüde bulundu. Angelo Neumann'ın ölümünden sonra Manning Prag'ı terk etti ve kısa bir süre sonra Max Reinhardt'ın tavsiyesi üzerine Münih Kammerspiele'de ilk yönetmen ve oyuncu olarak işe alındı ​​ve burada oyunlarını Frank Wedekind'le birlikte sahneledi. Birinci Dünya Savaşı patlak verdi ve ancak 1915'te Alman vatandaşlığına kabul edilen İngiliz aktör için çalkantılı zamanlar başladı. Savaştan sonra Manning, üç yıl boyunca Stralsund'daki Yeni Devlet Tiyatrosu'nun direktörlüğüne seçildi ve ardından sessiz filmlerin zaferinin başlangıcı ve 1929'dan beri sesli filmler, etki için yeni olanaklar yarattı. Aktör olarak çalışmalarına ek olarak Manning, Alman sesli filmlerinin İngilizce versiyonlarının yapımında danışman ve konuşmacı oldu. Aynı zamanda dış hayatı da genişledi; filmdeki çalışmaları onu Roma, Paris, Budapeşte, Viyana, Münih, Stockholm ve Londra'ya götürdü. Manning, kamera önünde çalıştığı süre boyunca Berlin'de Deutsches Theatre'da ve 1933'ten itibaren Gustaf Gründgens yönetimindeki Staatstheater'da, eşiyle birlikte bir film üzerinde çalışması onu Berlin'den Tiengen'e götürene kadar oynadı. Manning, Nisan 1951'de Tiengen'de öldü. Kaynak: Wikipedia.