Nanni Moretti

Nanni Moretti Biyografisi

Giovanni "Nanni" Moretti (İtalyanca telaffuzu: [ˈnanni moˈretti]; 19 Ağustos 1953; Brunico doğumlu) İtalyan film yönetmeni, yapımcı, senarist ve aktördür. 2001'de Palme d'Or ödülünü kazanan, 2012'de Cannes Film Festivali'nde Jüri Başkanı olarak görev yaptı. Filmleri, 2001 Cannes Film Festivali'nde "The Son's Room" filmiyle Altın Palmiye, 1986 Berlin Film Festivali'nde "The Mass is Ended" filmiyle Gümüş Ayı ve 1981 Venedik Film Festivali'nde "Sweet Dreams" filmiyle Gümüş Aslan gibi ödüller kazandı; ayrıca üç kez David di Donatello En İyi Film Ödülü'ne layık görüldü ("Caro diario" ile 1994'te, "The Son's Room"). 2001'de ve "Il caimano" 2006'da). Moretti, İtalya'nın Bruneck kentinde, her ikisi de öğretmen olan Romalı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Babası, Roma Sapienza Üniversitesi'nde Yunanca öğretmeni olan merhum epigrafist Luigi Moretti'ydi. Kardeşi edebiyatçı Franco Moretti'dir. Moretti büyürken iki tutkusunu keşfetti: sinema ve sutopu. Öğrenimini tamamladıktan sonra yapımcı olarak kariyerine devam etti ve 1973'te ilk iki kısa filmini yönetti: Pâté de burjuva ve The Defeat (La sconfitta). 1976'da Nanni Moretti'nin ilk uzun metrajlı filmi Io sono un autarchico (Kendi Kendine Yetiyorum) gösterime girdi. 1978 yılında çevresiyle sorunlar yaşayan bir öğrencinin hikayesini anlatan Ecce Bombo filmini yazdı, yönetti ve başrol oynadı. Cannes Festivali'nde gösterildi. Sogni d'oro, 38. Venedik Uluslararası Film Festivali'nde Gümüş Aslan ödülünü kazandı. La Messa è Finita, 36. Berlin Uluslararası Film Festivali'nde Gümüş Ayı - Jüri Özel Ödülü'nü kazandı. En çok Caro diario (Sevgili Günlük, 1993; ardından 1998'de devam filmi Aprile) ve La stanza del figlio (Oğulların Odası, 2001) adlı filmleriyle tanınıyor; bunlardan sonuncusu 2001 Cannes Film Festivali'nde Altın Palmiye ödülünü kazandı. Moretti, filmlerinde belirli oyuncuları birkaç kez kullanmış, genellikle küçük roller oynamıştır. Babası Luigi 6 filmde, Dario Cantarelli ve Mauro Fabretti 5'te, Antonio Petrocelli 4'te rol aldı. Filmlerinde sıklıkla çalıştırdığı diğer önemli İtalyan aktörler arasında 5 filmde rol alan Silvio Orlando (Il caimano'daki baş karakter rolü dahil) ve Sogni d'oro, Bianca ve The Son's Room'da rol alan Laura Morante yer alıyor. İtalya şampiyonasının B bölümünde sutopu oynamış olan bu deneyim, daha sonra Palombella Rossa adlı filmine ilham kaynağı oldu ("palombella", kelimenin tam anlamıyla "küçük güvercin" anlamına gelir ve bir tür lob atışı anlamına gelir). Diğer çalışmaları Avrupa dışında geniş çapta izlenmedi, ancak ülkesinde Moretti, genellikle kendisinin oynadığı, alaycı mizahi ve eksantrik filmlerin yapımcısı olarak biliniyor. En son rolü Mia Madre (Annem, 2015) filmindeydi. Moretti aynı zamanda açık sözlü bir siyasi solcu. 2002 yılında Silvio Berlusconi hükümetine karşı sokak gösterileri düzenledi. Il caimano (2006) kısmen Berlusconi'nin tartışmalarını konu alıyor: İtalyan başbakanının üç portresinden birinde Moretti, Berlusconi'yi canlandırıyor. Aprile ayrıca İtalya'nın siyasi durumuna ve Moretti'nin bu konudaki görüşlerine de değiniyor. 2011 yapımı filmi Bir Papamız Var 2011 Cannes Film Festivali'nde yarışmada gösterildi.