Laurent Chevallier

Laurent Chevallier Biyografisi

Laurent Chevallier 6 Haziran 1955'te doğdu. Aslen Grenoble bölgesinden olup çok deneyimli bir kayakçı ve dağcıdır. Belgesel sinemanın "babası" Robert Flaherty (1884-1951, 1919-1922'de "Nanouk L'Esquimau" ve 1932-34'te "L'Homme D'Aran"ın yazarı) ve son filmini çeken Joris Ivens (1898-1989) üzerine bir anı yazısı yazdığı için Paris'teki film çalışmaları başından beri belgesellere yönelikti. Laurent Chevallier'in kamera karşısına geçtiği, Çin'de 90 yaşında çekilen "Une Histoire De Vent" filmi), her ikisi de tüm büyük belgesel film yapımcılarının mutlak modelleridir. Eğitiminin ardından birçok filmde kameraman yardımcısı veya görüntü yönetmeni olarak görev yaptı (Jean-Jacques Beineix, Jacques Rouffio, René Allio, Gérard Mordillat, Patrice Leconte, Ilmaz G'fcney, Gérard Oury ile birlikte). 1979'dan itibaren Fransa, Horn Burnu, Himalayalar, Kuzey Kutbu, Patagonya, Tayland, İtalya, İrlanda, Pakistan, Çin, Kanada, ABD, Avustralya, Uganda, Gine'de televizyon için çok sayıda belgesel (26 ve 52 dakika) yaptı. Özellikle, tırmanıcı Patrick Berhault'un yer aldığı, serbest tırmanışla ilgili ilk filmlerden biri olan "La Voie Express" ve 20 yıl boyunca üç bölüm halinde takip edeceği Pakistanlı dağ taşıyıcısı "Küçük Karim" üçlemesi onun övgüsünü kazandı. "Au Sud Du Sud" ilk uzun metrajlı filmidir. ABD, Japonya, Çin, SSCB, Büyük Britanya ve Fransa'dan altı adamın Antarktika'yı inanılmaz bir şekilde geçmelerinin izini sürüyor (bu keşif gezisinin kökeninde Doktor Jean-Louis Etienne var). Jean-Louis Etienne bu film hakkında belgeselin tehlikelerini şöyle doğrulayarak anlattı: "Laurent'te öyle bir şey yok, çünkü görüntüleri ve kaydedilen kelimeleri kontrol edebileceğimi biliyorum. Konu 85 kontrolü değil, çünkü dostluk, güven var. Bu ekstrem macera sahneler halinde filme alındı. Laurent Chevallier elbette geçilen muhteşem manzaralara dikkat etti, ama aynı zamanda bu yedi aylık keşif gezisi sırasında insan ilişkilerine de çok dikkat etti. Bu yolculuğun ritmini ve başarısını hiç sıkıcı olmadan tekdüzeliği göstermekti. "L'Enfant Noir"dan birkaç yıl önce çekilen "Djembefola", Fransa'da ve yurtdışında ödüllerle karşılandı (Amiens Festivali Büyük Ödülü, San Francisco'daki En İyi Belgesel), 1995'te Cannes Film Festivali'nde Quinzaine des Réalisateurs'a seçildi. 2001'de Afrika'ya döndü ve burada Circus Baobab adıyla Güney Fransa'dan Gine'ye uzanan bir sirk grubunun gezisini anlattı. Daha sonra kariyeri boyunca içinde yaşadığımız dünyayı sürekli sorgulayan La Vie sans Brahim (2003), "Aimé Césaire, temel bir zenci" (2008), "Faut-il be Fear d 'Amazon?' (2018) ...