Lamberto Bava

Lamberto Bava Biyografisi

Lamberto Bava, İtalya'nın Roma kentinde doğdu ve üçüncü nesil İtalyan film yapımcılarının ilkiydi. Büyükbabası Eugenio Bava (1886-1966), İtalyan sessiz sinemasının ilk günlerinde kameraman ve optik efekt sanatçısıydı. Babası Mario Bava (1914-1980) efsanevi bir görüntü yönetmeni, özel efekt tasarımcısı ve yönetmendi. Lamberto, "Vampirlerin Gezegeni" (1965) ile başlayarak sinemaya babasının kişisel asistanı olarak girdi. Geri kalan filmlerinin çoğunda onu yönetmen yardımcısı yapan babasından yavaş yavaş deneyim kazandı. Hatta Mario'nun son sinema filmi olan "Şok"un (1977) senaryosunu bile yazdı; çekimler sırasında sağlığı kötü olan Mario, Lamberto'nun daha fazla deneyim kazanmak için ismi belirtilmeden birkaç sahneyi yönetmesi için sık sık hastalık numarası yaptı. Lamberto ve Mario, TV için yapılmış "I giochi del diavolo: La Venere d'Ille" (1979) adlı dramayı yönettiler. Her ikisi de Dario Argento'nun korku filmi "Inferno" (1980) üzerinde çalıştı. Bu filmde Mario, su altı balo salonu da dahil olmak üzere bazı renkli sahne parçalarını tasarladı ve tüm görsel özel efektleri yarattı. Lamberto ise Argento'nun yönetmen yardımcısı olarak çalıştı. Lamberto, 1979'un sonlarında, 1977'de New Orleans'ta, sevgilisinin kesik kafasını dondurucuda saklayan bir kadın hakkındaki bir olaya dayanan gergin bir drama-korku filmi olan "Macabre" (1980) ile ilk solo yönetmenlik denemesini yaptı. Lamberto'ya göre proje, yapımcı Pupi Avati'nin hem yönetmenlik hem de senaryoyu yazması için kendisine başvurmasıyla tesadüfen başladı; senaryoyu yazması ve yönetmesi yalnızca altı hafta sürdü. "Macabre" Şubat 1980'de İtalya'da gösterime girdi ve karışık eleştiriler aldı, ancak babası Mario tarafından tanındı. Sadece iki ay sonra Mario Bava öldü ve İtalyan film yapımcılığında bir dönem sona erdi. "Macabre" gişede büyük bir başarı elde edemedi ve sonuç olarak Lamberto yönetmen yardımcılığına geri döndü. 1982'de "Tenebrae" (1982) filminde Dario Argento'yla yeniden çalıştı. 1983'te Lamberto'ya "A Blade in the Dark" (1983) adlı başka bir filmi yönetme fırsatı teklif edildi. Film, sıkı bir bütçeyle yalnızca üç haftada çekilen ve neredeyse tamamı yapımcı bir arkadaşının evinde çekilen şiddetli, gizemli bir gerilim filmiydi. Daha sonra Georgia eyaletinde çekilen aksiyon filmi "Blastfighter"ı (1984) yönetti ve hemen ardından Florida'da çekilen "Jaws" (1975) benzeri gerilim filmi "Devil Fish"i (1984) yönetti. Her iki filmde de Lamberto yalnızca kiralık bir yönetmendi ve senaryo ya da prodüksiyonla hiçbir ilgisi yoktu. 'John Old Jr.' takma adını kullandı. Sık sık 'John M. Old' takma adını kullanan babası Mario'ya bir övgü olan bu ikinci film için. Bugüne kadarki en iyi ticari başarısını, yapımcılığını Dario Argento'nun üstlendiği, Dardano Sacchetti'nin ortak yazdığı ve Batı Berlin'de çekilen "Şeytanlar" (1985) ile elde etti. Bu filmin uluslararası başarısı ona "Demons 2" (1986) adlı devam filminin ortak yazarlığına, yapımcılığına ve yönetmenliğine olanak sağladı. Lamberto, "Delirium" (1987) ile giallo gerilim filmlerine geri döndü. 1980'lerin sonlarında İtalyan sineması can çekişmeye başladı. Lamberto da çoğu meslektaşı gibi İtalyan televizyonu için film yapmaya yöneldi. Ayrıca babasının "Kara Pazar" (1960) filminin "La maschera del demonio" (1990) adlı yeniden yapımını da yönetti. Günümüzde Lamberto Bava, rahmetli babası Mario'dan ilham aldığını kabul ederek zamanını televizyon çalışmaları ve birkaç film arasında bölmeye devam ediyor.