Clément Duhour

Clément Duhour Biyografisi

Clément Duhour, Fransız şarkıcı, oyuncu, yönetmen ve yapımcıdır. Biarritz'li bir bakkalın oğlu, o zamana göre uzun boylu (1,86 m ve 96 kg), on altı yaşında disk ve gülle atmada Fransa şampiyonu unvanını kazandı. Aynı zamanda Lycée de Bayonne'dan disiplinsizlik nedeniyle atıldı. Babası daha sonra onu ticaret eğitimi alması için Paris'e gönderdi. Félix Potin'le üç gün geçirdikten sonra evinden ayrıldı ve Petit Casino'daki seçmelere gitti ve burada Paul Delmet'in Envoi de fleurs'unu ve Xavier Privas'ın Les Heures'unu seslendirdi. Au Lapin Agile kabaresinde işe alındı ​​ve Guy Lormont sahne adını aldı. Annesine kabare için bakkaldan ayrıldığı bilgisi verildi ve ön sırada şarkılarını dinledikten sonra ondan Biarritz'deki aile bakkalına dönmesini istedi. Daha sonra kendisi de gülle atıcı olan ağabeyi Édouard ile ağırlık atma eğitimine devam etti, ardından 1932'de çağrının önüne geçti ve Le Bourget'e atandı ve burada üç ay boyunca üniforma giymedi, ordu ona yapısına uygun bir üniforma sağlayamadı. Daha sonra Hollywood'a gitme fırsatını yakalayarak Los Angeles Olimpiyat Oyunları'na (1932) katıldı; Oyunlar'da yirminci oldu, ağırlığı hâlâ on dört metreye (13.960) gönderiyordu; bu, kendisinden iki yaş büyük olmakla kalmayıp, aynı zamanda 109 kiloluk yetenekli, "gülle atma" uzmanı ve dünya rekorunu kırmanın eşiğinde olan altın madalyalı Leo Sexton'dan sadece iki metre uzaktaydı. 1933'te yeniden Fransız gülle atma şampiyonu oldu. Paris'e döndü ve burada Comœdia gazetesinin sponsor olduğu bir yarışmaya katıldı. Opera'da herhangi bir ücret almadan stajyer olarak işe alındı ​​ve bu da onu Halles'te diktatör olmaya zorladı. Müzikhol'e dönmeye karar verir. Mistinguett'i Mogador tiyatrosunda soyunma odasında karşılamaya gelir ve Mistinguett onu dinledikten sonra onu A.B.C.'de işe alır. 1938'de Casino de Paris'te Joséphine Baker'ın ortağıydı. 1939'da savaş ilan edilince Fransız ordusuna katıldı ve burada şoförlük yaptı ve esir alındı. Alman İşgali sırasında 8. Rue de Ponthieu'da Le Cavalier adını verdiği kendi kabaresini açtı ve ilk sinema rolünü L'Âge d'or'da (1942) elde etti. Hans von Luck'a göre kafe-konserinin işbirlikçi atmosferi aslında direniş faaliyetlerini gizliyor. 1942 yılında 1943 yılında evlendiği Viviane Romance ile tanıştı ve Bask'ta yıldızın adını taşıyan Izarra yapım şirketini kurdu. 1951'de boşandılar. Savaştan sonra Clément Duhour, Sacha Guitry'nin tek yapımcısı ve işbirlikçisi oldu. Bu yakın işbirliği, adının yarı kısaltması olan “CLM” (kısa ve uzun metrajlı filmler) şirketi olacaktır. Bu dernekten 1950'lerin ortalarında kült filmler gösterime girdi: Versailles Bana Söylenseydi... (1954), Paris Bize Söylenseydi (1956), Suikastçılar ve Hırsızlar (1957) ve Üçler Çifti Yapar (1957). Versailles'ın başarısı bana söylendiğinde ona bir servet kazandırdı, Versailles Sarayı'nın restorasyonu için büyük bir bağış yapmaya karar verdi. Temmuz 1957'de ölen Sacha Guitry'nin anısına, ölümünden sonra çekilen La Vie à deux filmini yönetti. Clément Duhour, 3 Ocak 1983'te Neuilly'de "doğal nedenlerden" öldü. O 71 yaşında