Alberto Cavalcanti

Alberto Cavalcanti Biyografisi

Alberto de Almeida Cavalcanti, Brezilya doğumlu bir film yönetmeni ve yapımcısıydı. Tanınmış bir matematikçinin oğlu olarak Rio de Janeiro'da doğdu. Erken gelişmiş zeki bir çocuktu ve 15 yaşına geldiğinde üniversitede hukuk okuyordu. Bir profesörle tartıştıktan sonra okuldan atıldı. Babası onu hukuk ve siyaset okumaması şartıyla İsviçre'nin Cenevre şehrine gönderdi. Cavalcanti bunun yerine mimarlık okumayı seçti. 18 yaşında bir mimarın yanında çalışmak üzere Paris'e taşındı, daha sonra iç tasarım üzerinde çalışmaya başladı. Brezilya'ya yaptığı ziyaretin ardından İngiltere'nin Liverpool kentindeki Brezilya konsolosluğunda görev aldı. Cavalcanti, Fransa'nın avangart film hareketinin önde gelen isimlerinden Marcel L'Herbier ile yazıştı. Bu, L'Herbier'in Cavalcanti'ye set tasarımcısı olarak çalışması için bir iş teklifine yol açtı. Böylece 1920'de Konsolosluktaki işinden ayrıldı ve L'Herbier'de çalışmak üzere Fransa'ya geri döndü; çok sayıda filmin yapımında yer alacaktı; bunların en önemlisi L'Inhumaine'di. Kısa süre sonra kendi filmlerini çekmeye başladı ve 1926'da ilk filmi olan Rien Que les Heures'u (Zamandan Başka Şey Yok) yönetti; Paris'in ve vatandaşlarının hayatından bir gün. 1927'de Berlin'de Berlin: Die Sinfonie der Großstadt (Berlin: Büyük Bir Şehrin Senfonisi) adlı benzer bir projede Walter Ruttmann ile işbirliği yaptı. Cavalcanti, sesli filmler geldikten sonra Paramount'un Fransız stüdyolarında işe girdi, ancak ilgisini çekemeyen daha fazla ticari film çekerken kendini buldu ve 1933'te Paramount'tan ayrıldı. Aynı yıl John Grierson'un GPO Film Birimi'nde çalışmak üzere İngiltere'ye döndü. Prodüksiyondan ses mühendisliğine kadar birçok görevde yer aldı. Yedi yılını GPO Film Birimi'nde birçok proje üzerinde çalışarak geçirecekti. GPO'daki çalışmalarının çoğuna itibar edilmedi; birçok yeni film yapımcısına akıl hocalığı yaptı, ancak 1937'de Grierson Kanada'ya gittiğinde GPO Film Birimi'nin başkan vekili olarak atandı. Pozisyonun kalıcı hale gelmesinin tek yolunun İngiliz vatandaşlığına geçmek olduğu söylendiğinde birimden ayrılmaya karar verdi. 1940 yılında Cavalcanti, yapımcı Michael Balcon'un liderliğinde Ealing Studios'a katıldı. Sanat editörü, yapımcı ve yönetmen olarak çalıştı. Bu dönemdeki en dikkate değer eserleri (çoğu propaganda filmidir) Sarı Sezar (1941), Gün İyi mi Oldu? (1942), Üç Direniş Şarkısı (1943), Champagne Charlie (1944), Dead of Night (ortak yönetmen olarak) (1945) ve Nicholas Nickleby (1947). 1946'da Cavalcanti, parayla ilgili bir anlaşmazlık nedeniyle Ealing'den ayrıldı. 1950'de Brezilya'ya dönmeden önce Birleşik Krallık'ta üç film daha yönetti. Brezilya'da Companhia Cinematográfica Vera Cruz'un yapımcılığını üstlendi; şirket sonunda iflas etti. Brezilya'da komünist olduğu gerekçesiyle kara listeye alındıktan sonra 1954'te Avrupa'ya dönmeye karar verdi. Sonunda Fransa'ya yerleşti ve televizyon çalışmalarına burada devam etti. 1982 yılında 85 yaşında Paris'te öldü.